Witamina D czy D3?

Wydawałoby się, że na temat witaminy D powiedziano i napisano już wszystko. Owszem, nie brakuje publikacji na temat jej znaczenia dla organizmu, mocno podkreśla się skutki jej niedoboru, wspomina o konsekwencjach nadmiaru, ale w tym gąszczu informacji, gdzie raz pojawia się nazwa witamina D, innym razem witamina D3 lub D2 trudno zrozumieć, czy to cały czas mowa o tej samej witaminie.

Czym jest witamina D?

Witamina D, a właściwie witaminy D to grupa chemicznych steroidowych związków organicznych rozpuszczalnych w tłuszczach. Pod nazwą ogólną, z którą spotykamy się np. mówiąc o suplementach witaminy D, zwykle kryje się dwie jej formy: D2 lub D3, które są postaciami aktywnymi witamin z grupy D (chociaż swą aktywność uzyskują dopiero w wyniku przekształceń biologicznych zachodzących w organizmie) i mają ogromne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Przez wiele lat kojarzona głównie z zapobieganiem krzywicy u dzieci, okazało się, że posiada o wiele szersze spektrum działania. Nie tylko odpowiada za gospodarkę wapniowo-fosforową i utrzymanie prawidłowej struktury i funkcjonowania kośćca, ale wpływa na pracę układu immunologicznego, sercowo-naczyniowego, nerwowego, reguluje stężenie glukozy we krwi. Może zapobiegać anemii, nowotworom i chorobom neurodegradacyjnym.

Zasadniczą różnicą między witaminą D2 a D3 jest ich pochodzenie. Witamina D2 – ergokalcyferol naturalnie występuje w organizmach roślinnych, grzybach i drożdżach. Witamina D3 – cholekalcyferol jest witaminą naturalnie występującą w organizmach zwierzęcych. Ludzki organizm syntetyzuje ją w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego, a swoją aktywną formę - 1α,25-dichydroksycholekalcyferol (jak wspomniano powyżej) uzyskuje w wyniku przekształceń metabolicznych zachodzących w ludzkim ciele. Dodatkowe źródło witaminy D3 znajdziemy w pożywieniu takim jak: tłuste ryby morskie, mięso, jaja, tłuste mleko.

Witamina D czy D3 - którą wybrać?

Skąd bierze się niedobór witaminy D, skoro organizm sam potrafi ją syntetyzować?

Szacuje się, że około 90% Polaków może mieć niedobór witaminy D. Wynika to z tego, że w naszej strefie klimatycznej mamy niewystarczającą liczbę dni słonecznych w roku, żeby zapewnić organizmowi odpowiednią podaż "witaminy słońca". Powinniśmy poddawać ekspozycji słonecznej co najmniej 25% odsłoniętego ciała przez 15-20 minut dziennie. A niestety, do niewielu miesięcy słonecznych w roku dochodzi jeszcze nasz tryb życia, który znacznie ogranicza korzystanie ze słońca, stosowanie kremów ochronnych na skórę i dieta uboga w pokarmy będąca źródłem witamin D. Mimo, że organizm potrafi zmagazynować witaminę D3, to wystarczy jej tylko na około 2 bezsłoneczne miesiące. Stąd też suplementacja witaminą D w naszych warunkach klimatycznych bywa koniecznością. Należy jednak podkreślić fakt, że zarówno niedobór, ale także nadmiar witaminy D jest dla organizmu szkodliwy. Nie wolno ulegać nam presji reklam i bez zbadania poziomu witaminy D w organizmie na własną rękę, bez konsultacji lekarskiej przyjmować preparatów z witaminą D. Wystarczy proste badanie jej metabolizmu wątrobowego 25-(OH) D w surowicy krwi, by zyskać pewność co do zasadności suplementacji. Optymalne stężenie to 30-50ng/ml. Każdą inną wartość uzyskanego wyniku konsultujemy ze specjalistą.

Wróćmy jednak do pytania głównego, co lepsze – witamina D czy D3?

No właśnie, pod nazwą witamina D kryje się jej dwie aktywne postaci D2 i D3 i takie znajdziemy w suplementach. Obydwie formy są dobrze przyswajane przez organizm, chociaż z powodu tego, że witamina D2 jest bardziej wrażliwa na działanie wilgoci i wahań temperatury przez długi czas uważano, że D3 jest lepszym wyborem. Pamiętajmy jednak, że obie postaci - D2 i D3 metabolizują w organizmie do aktywnej biologicznie formy, a różni je tylko źródło pochodzenia.

Witamina D2 będzie właściwym wyborem dla osób, które z diety wyeliminowały produkty odzwierzęce. Dla potwierdzenia, że obydwie formy witaminy D dostępne w suplementach są dobre przytaczamy fakt, że w Stanach Zjednoczonych preparaty witaminy D w większości oparte są na tej pochodzenia roślinnego, czyli D2.

W naszym kraju bardziej popularne jest stosowanie D3.

Podsumowując: witamina D w suplementach to albo postać D2 albo D3, czasem połączenie obydwu.

Która lepsza? Jeśli suplementacja staje się koniecznością, kupując preparaty zwracajmy uwagę na ilość "witaminy w witaminie", referencje producenta i opinie o podmiocie odpowiedzialnym za sprzedaż - to są najlepsze rekomendacje.

Dawkowanie zawsze powinien ustalać specjalista w oparciu o wyniki badań, biorąc pod uwagę wiek, tryb życia i występujące choroby. Suplementacja witaminą D nie jest remedium na wszelakie dolegliwości jakby wynikało z kampanii reklamowych. Witamina D jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania organizmu w każdym wieku, ale czy to w przypadku niemowląt i małych dzieci, czy też osób dorosłych opinia i zalecenia lekarskie są kluczowe. A najlepsza forma dostarczania witaminy D do organizmu to sposób jak najbardziej naturalny - słońce i zbilansowana dieta.